W ciągu ostatniego (trochę ponad) półrocza zdarzyło mi się wielokrotnie zapomnieć o zdrowym odżywaniu. Jedna sesja, druga sesja obfitująca w gotowce w postaci mrożonych frytek, które przygotować jest łatwiej i szybciej niż zdrowe pieczone ziemniaki. Oprócz tego nie odmawiałam sobie wegańskich słodyczy, czipsów i fastfoodów. Dopiero kiedy moja cera zareagowała na taki tryb życia tak, jak to ona ma w zwyczaju, postanowiłam że koniec z tym - moje życie nie może wyglądać w ten sposób.
Jako weganie, zwłaszcza ci z bardziej racjonalnym podejściem (bo wierzę, że fanatyków już zdążyłam do siebie zniechęcić i trafiają tu tylko fajni ludzie ;)) jesteśmy podwójnie narażeni na głupotę w internecie. Po pierwsze, uderzają nas poglądy mięsożernych trolli, po drugie, często musimy też sobie radzić z wegańskimi fanatykami - tymi od niewegańskich sklepów i firm, warzyw leżących koło mięsa, roślin nawożonych odzwierzęcym nawozem i różnego rodzaju teorii spiskowych.
Od mojego przejścia na weganizm minął dopiero rok, a już zdążyłam się załapać na pierwszy kryzys. Jeśli chcecie się dowiedzieć jak sobie z nim poradziłam, zapraszam do dalszej części wpisu.
Pomijając jedzenie, kosmetyki i ubrania/dodatki, składniki odzwierzęce czają się w ogromnej liczbie przedmiotów codziennego użytku. Czasami nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, że w czymś wyglądającym na pozór wegańsko mogą znajdować się jakieś cząstki zwierząt. Oto mini-lista takich zaskakujących "niewegańskich" rzeczy (nie, nie ma wśród nich cukru i bananów, jak to próbują nam wcisnąć media) plus moja opinia na ten temat.
Weganizm staje się już pewnego rodzaju trendem. Piszą o tym mainstreamowe media, wegańskie knajpki wyrastają w większych miastach jak grzyby po deszczu, a w zwykłych sklepach można znaleźć sporo produktów dedykowanych weganom. Jest nas coraz więcej i producenci zaczęli to dostrzegać. Co więcej, niektórzy próbują na tym zarobić. Czy to źle?
Jamniczek na wegańskiej mapie Warszawy pojawił się w grudniu 2014 i muszę przyznać, że na początku nie za bardzo mnie zachwycił. Na szczęście nie zniechęciłam się na tyle, żeby nie dać mu drugiej, trzeciej, a potem i dziesiątej szansy. Coś mnie do niego mocno ciągnęło, może to ten klimat i wystrój, może fakt, że niesamowicie przyjemnie mi się tam siedzi, i gdybym tylko mogła, to pewnie spędzałabym tam większość wolnego czasu. Z biegiem dni także jamniczki stawały się coraz smaczniejsze, a sam Jamniczek nie przestawał (i nadal nie przestaje) się doskonalić. Dzięki temu dzisiaj z całym przekonaniem mogę określić Jamniczka moim ulubionym wegańskim miejscem w stolicy.
Czyli kilka rad dla początkujących od ciągle początkującej weganki (bo rok to dla mnie raczej nie jest dużo). Mam nadzieję, że pomogą Wam trochę w przejściu na wegańską stronę mocy.
Chociaż sama od czasu przejścia na weganizm byłam w Starbucksie może ze dwa razy, po pierwsze dlatego, że mocno ograniczyłam spożycie kawy, a po drugie, bo jeśli już na kawę mam ochotę, to wolę ją wypić w miejscu, w którym mam także możliwość zjedzenia czegoś, a dodatkowo mogę też przebierać w rodzajach mleka roślinnego (polecam jamniczkowe kokosowe!), to myślę, że taka ściąga może być czasami użyteczna. Stworzyłam ją na podstawie tej listy składów (nie przestraszcie się :D) dostępnej na stronie polskiego Starbucksa.
Moją wegańską wigilię planuję sobie w myślach już od ponad miesiąca. Nie chciałabym, żeby ten dzień wyglądał jak ostatnia wielkanoc, kiedy to nawet nie zamierzałam jeszcze oficjalnie przechodzić na weganizm, no ale przeszłam. Tak na przekór świętu promującemu zabijanie i maltretowanie zwierząt. Zostałam wtedy z tofu i parówkami sojowymi z keczupem, ale wcale nie brakowało mi jajek czy ciast. W wigilię, wydaje mi się, że też mogłabym przygotować sobie pieczone ziemniaki albo ryż z warzywami i myślę, że gdybyśmy "świętowali" sami z M, to mogłoby się to tak skończyć (nie licząc czerwonego barszczu, który uwielbiam i nigdy go nie odpuszczę!), ale święta spędzę u mięsożernych rodziców, więc zamierzam wysilić się trochę bardziej.
Okei, przyszedł ten moment, w którym muszę się przyznać. Nie jestem już na Raw Till 4. Właściwie już od jakichś dwóch miesięcy nie trzymam się kilku założeń tego stylu żywienia. To chyba wyjazd do Finlandii, gdzie chciałam spróbować wszystkiego, co wegańskie, wybił mnie z rytmu. Wydawało mi się, że po powrocie do domu bez problemu przestawię się na RT4, a tu niespodzianka. Coraz bardziej sobie folgowałam, na szczęście nie tyle słodyczami, co, na przykład, oliwkami (sól!), biedronkowym guacamole czy burgerami z Krowarzywej. Chociaż słodycze też mi się zdarzały, wstyd.
To temat mi bliski, bo przez dość długi czas musiałam w domu rodzinnym znosić mniej lub bardziej przykre docinki. Nie wiem nawet jak ciężko musiałoby mi być, gdybym w początkach mojego wegetarianizmu mieszkała nadal z rodzicami. Moi rodzice są typowymi mięsożercami, chociaż mama przyznaje, że właściwie mogłaby nie jeść mięsa (ale je go całkiem sporo i raczej nie zamierza przestać). Tato natomiast twierdzi, że bez mięsa nie można żyć, a moje wegańskie (a wcześniej wegetariańskie) jedzenie musi być okropne i jak ja tak mogę funkcjonować. Mimo to tofu po grecku na wigilię bardzo mu smakowało i nawet pomylił je z rybą ;)
Od razu na początku zaznaczę, że nie uważam weganizmu za drogi styl życia. Wręcz przeciwnie, według mnie jest to najtańsza dieta świata (pisałam już o tym TUTAJ). Często i wegańskie ubrania kosztują mniej niż te zawierające w składzie coś odzwierzęcego, choć przyznam, że trochę smutno mi się robi, kiedy widzę w sklepie sweterek akryl-poliamid droższy od tego z wełną. Ale do rzeczy, o co chodzi i dlaczego nie mogę zacząć oszczędzać?
Mam już prawie miesięczne opóźnienie, ale wcześniej jakoś nie mogłam się
zabrać za ten post. Ciągle było coś ważniejszego. Dziś w końcu się zmotywowałam
i robię mały throwback do końcówki lata ;)
Biedronka ostatnio nas rozpieszcza. Nie dość, że możemy tam znaleźć coraz więcej wegańskich rzeczy, to jeszcze wczoraj zauważyłam, że sporo vegan-friendly produktów znalazło się w promocji. Biedronko, nie spoczywaj, proszę, na laurach i zdecyduj się w końcu na wprowadzenie na stałe tofu. Może wybaczyłabym Ci wtedy nawet Kino Femina ;)
16/12/07 Korres została dodana do listy zielonej; Elfa Pharm, została dodana do listy szarej♦ 16/11/14 Issey Miyake, Laura Mercier, Narciso Rodriguez, RéVive, Serge Lutens (Shiseido) zostały dodane do listy czerwonej; Eris została dodana do listy szarej; Cartier, Toni Gard zostały dodane do listy fioletowej ♦ 16/10/30 Stara Mydlarnia została dodana do listy szarej
